درویش گورونمز، دور از نگاه و نیازمند توجه

Image result for ‫زندگی روستائی‬‎

آزادلو : درویش گورونمز نام روستایی در نوار مرزی بین ایران و آذربایجان است که در میان مردم با عنوان «دوروش گورونمز» شناخته می شود. این روستا که از توابع بخش موران شهرستان گرمی مغان است، در جنوب غربی دهستان آزادلو و در فاصله ۶ کیلومتری شرق مرکز بخش قرار گرفته است.
در اطراف روستا توسعه باغات چشمگیر بوده و باعث رونق اقتصادی منطقه شده است، اما رسیدن به شرایط مطلوب در این بخش همت دستگاه های دولتی برای حفظ آب های سطحی را می طلبد. ایجاد بازارهای روز از دیگر برنامه هایی است که می تواند در رونق این روستا و جذب گردشگر موثر باشد و باید در این زمینه نیز متولیان برنامه ریزی کنند.
در کنار قابلیت های منحصر به فرد این روستا، کمبود آب شرب ، نبود گاز ، نبود راه ارتباطی آسفالت و جاده بین مزارع از جمله مشکلاتی است که اهالی درویش گورونمز با آن مواجه هستند. اهالی معتقدند با توجه به لوله گذاری شبکه آب داخل روستا، با لوله کسی از چشمه دایمی بالای روستا، زمینه رفع دغدغه بی آبی ساکنان مرتفع خواهد شد.

مشکلاتی که سر اصلاح ندارند
عضو شورای بخش موران گفت: روستای درویش گورنمز از عمده مشکلاتی رنج می برد که پس از سال های متمادی هنوز مورد توجه مسئولان و دستگاه های دولتی قرار نگرفته است.
«شمسعلی شفقتی» در گفت و گو با همشهری اظهار کرد: راه ارتباطی این روستا تا جاده اصلی گرمی موران که طول آن کمتر از ۲ کیلومتر است، آسفالت نبوده و علی رغم وعده ها مدت ها به حال خود رها شده است.
وی با بیان اینکه اهالی این روستا از نبود آب شرب پایدار رنج می برند، افزود: علاوه بر آب آشامیدنی، زیرساخت گاز که بیشتر روستاهای بخش از آن بهره مند هستند، تا ورودی روستا کار شده و به مدت ۲ سال به حالت راکد درآمده است.
عضو شورای روستای درویش گورنمز اضافه کرد: بهسازی جاده های بین مزارع که عملا تا بحال هیچ کاری انجام نشده و تکمیل طرح هادی روستا و زیرسازی معابر درویش گورونمز از جمله خواسته های بحق اهالی است.
یکی از اهالی درویش گورنمز نیز در رابطه با مشکلات این روستا به همشهری گفت: تأمین آب شرب و راه ارتباطی از اساسی ترین مشکلات اهالی است به گونه ای که در فصل تابستان آب شرب اهالی به سختی تأمین می شود.
«محمد قاسمی» افزود: تا به این لحظه مشکلات شخص حقیقی صاحب اراضی مسیر احداث علت زیرسازی نشدن مسیر ۲ کیلومتری روستا شده بود اما با حل این موضوع اکنون به دلیل کمبود اعتبار زیرسازی راه روستا به حال خود رها شده و به مرحله آسفالت ریزی نرسیده است.

درویش گورونمز ۱۵۷ نفر جمعیت دارد
بخشدار موران گفت: طبق سرشماری نفوس و مسکن که سال گذشته انجام شد، روستای درویش گورنمز این بخش ۱۵۷ نفر جمعیت و ۵۴ خانوار دارد.
«عبداله اصلان زاده» در گفت و گو با همشهری اظهار کرد: در این روستا ۷۰ نفر زن و ۸۴ نفر مرد زندگی می کند که عمدتا به شغل کشاورزی، باغداری، دامپروری و تولید صنایع دستی مشغول هستند.
وی با بیان اینکه این روستا در طول سال های گذشته با کاهش چشمگیر جمعیت مواجه بوده است، افزود: در سال های ۷۰ و ۷۵ به ترتیب جمعیت این روستا ۴۳۸ نفر و ۳۸۰ نفر بوده و اکنون به ۱۵۷ نفر کاهش یافته است.
بخشدار موران اضافه کرد: یکی از عمده دلایلی که باعث مهاجرت از روستای درویش گورونمز شده است، مشکلات راه ارتباطی و نبود زیرساخت های گاز و آب شرب است که برای هر سه مورد برنامه ریزی هایی شده است.
وی از تأمین آب شرب پایدار روستا با تکمیل مجتمع آّبرسانی شهید بالازاده بخش موران خبر داد و گفت: گاز روستای درویش گورونمز به زودی تکمیل و تا پایان سال به بهره برداری می رسد و با هماهنگی لازم عملیات زیرسازی راه روستا نیز به اتمام خواهد رسید.

زیرسازی راه روستا برای آسفالت ریزی
رئیس راه و شهرسازی گرمی مغان گفت: یکی از برنامه های این اداره در سال جاری در حوزه راه های روستایی، زیرسازی راه روستایی درویش گورنمز به طول ۱٫۷ کیلومتر از میان ۱۴ کیلومتر قرداداد بسته شده برای زیرسازی راه های روستای کل شهرستان است. است.
«علی سلیمی» در گفت و گو با همشهری اظهار کرد: برای این پروژه ۱۴۰ میلیون تومان اعتبار در نظر گرفته شده و با پیمانکار قرارداد بسته شده و اقدامات مقدماتی نیز انجام شده است و آب پاشی و غلطک زنی جهت تکمیل پروژه مانده است.
وی با بیان اینکه پیگیر تکمیل زیرسازی کامل راه این روستا هستیم، افزود: پس از تکمیل زیرسازی در صورت تأمین اعتبار نسبت به آسفالت ریزی این مسیر از محل اعتبارات مشخص اقدام خواهیم کرد تا مشکل چند ساله اهالی در این حوزه مرتفع شود.
این مقام مسئول تصریح کرد: مشکل اصلی راه و شهرسازی در آسفالت راه روستایی، کمبود اعتبار است و هنوز بدهی این دستگاه با پیمانکاران تسویه نشده، اما در تلاش برای اخذ ردیف اعتبارات ملی برای این منظور با حمایت نماینده هستیم.
قابلیت ها بی نظیر روستای درویش گورنمز در کنار سایر روستاهای مرزی موران به علت نبود زیرساخت های لازم و کوتاهی دستگاه ها نادیده گرفته شده است. حال آنکه می توان با بالفعل کردن این ظرفیت های بالقوه زمینه مهاجرت معکوس به روستا و رونق و آبادانی منطقه را تضمین کرد.

  • علی قاسمیان (منتشر شده در روزنامه همشهری)

نظر شما چیست؟

نوشته های جدید