اعتراض یکی از اهالی روستای زیوه بخش انگوت به بی توجهی ها

Related image

آزادلو : این روزها انتشار جداول بودجه ای کشور در رسانه ها و فضای مجازی حرف و حدیث های زیادی را در بین مردم و بویژه اهالی رسانه مطرح کرده است و اهالی هر شهرستان کمبودها ، خواسته ها و انتظارات معقول و یا شاید گاها نامعقول خود را از دولتمردان و دست اندرکاران منطقه ای ، استانی و کشوری بیان می کنند. در این میان هر از چند گاهی هم بحث راه آهن اردبیل به پارس آباد و دو بانده شدن این مسیر مطرح می شود مسیری که با توجه به حجم ترافیک و ترانزیتی بودن یکی از پر حادثه ترین مسیرهای کشور می باشد و لزوم احداث آن بیش از پیش همت و پیگیری مسئولان دخیل را می طلبد.
اما با مطرح شدن این دو موضوع در مقاطع مختلف واکنش های متفاوتی از طرف اهل قلم در فضاهای رسانه ای به چشم می خورد که برخی از آنها جای تامل دارد.
از جمله ی آنها یادداشت تعدادی از اهالی اهل قلم شهر گرمی است که همیشه خواسته اند همه چیز برای خودشان باشد غافل از اینکه شهرستان گرمی تنها مرکز شهرستان نیست قسمت عمده این شهرستان در قسمت غربی و در انگوت قرار دارد که علیرغم بی توجهی ها و کارشکنی های که در ادوار مختلف در حق این منطقه صورت گرفته ، به لطف منابع طبیعی خدادادی (از جمله زمین های حاصلخیز ، مزارع برنج حاشیه دره رود ، باغات میوه و بالاخص مردمانی خونگرم و زحمتکش وعشایر غیور شاهسون و … ) و دارا بودن موقعیت استراتژیک در مسیر ترانزیتی شمال به جنوب استان و بالعکس توانسته است تا حدودی عقب ماندگی های خود را جبران کند .
اخیرا یادداشتی را خواندم که مشخصا نوشته بود با آغاز مطالعات راه آهن اردبیل به پارس آباد سر گرمی بی کلاه خواهد ماند و نصیبی از این طرح عاید این شهرستان نخواهد شد و یا چندی پیش با مطرح شدن بحث دو بانده شدن جاده پارس آباد به اردبیل و تلاش های مسئولان پارس آباد برای بیان مشکلات این مسیر برای قانع کردن مسئولان کشوری و استانی برای توجه به این مسیر ، تعدادی از مسئولان گرمی را به واکنش وا داشت که فریاد وا اسفا سر دهند که مبادا این طرح اجرائی شود و باز سر گرمی بی کلاه ماند و از این تاسف ها!
حال سوال این جاست که :
چرا این عزیزان از توسعه مناطق دیگر که نه به دلیل پیگیرهای مسئولان شهرستانی بلکه به دلیل موقعیت و منابع خدادادیشان مورد توجه هستند نگران و مضطرب می شوند؟
چرا بجای این گونه فریادها و سنگ اندازی ها که مطمعناً لابی های گسترده ای هم در پس این واکنشها جریان دارد تلاش نمی کنند مسائل و مشکلات شهرستان را بدون هر گونه تبعیض و اغماض به گوش مسئولان برسانند و از توسعه ی مناطق دیگر این گونه آشفته نشوند؟
آیا وقت آن نرسیده که سیاست های شکست خورده ی سال های قبل را که باعث ایجاد دو قطبی در بین اهالی شهرستان و ایجاد حس بی اعتمادی در میان مردم شده را کنار گذاشته و به فکر توسعه ی همه جانبه ی شهرستان باشید؟
آیا فکر نمی کنید تنها فرزندان گرمی بیکار نیستند بلکه در تمامی مناطق این شهرستان به لطف کم توجهی و کم لیاقتی مسئولان جوانان برای تامین معاش خود آواره یار و دیار خود می شوند تا در دیار غربت به دور از خانواده محتاج هر کس و ناکس شوند و چه مشکلاتی از این رهگذر خانوادها با آنها دست و پنجه نرم می کنند؟
آیا دهها کشته و زخمی که سالانه در مسیر پارس آباد به اردبیل بر اثر سوانح رانندگی که اکثرشان هم از اهالی این مناطق هستند و خانواده های زیادی را داغدار می کند شما را قانع نمی کند در دیدگاهتان تجدیدنظر کنید و ضمن پیگیری سایر مطالبات شهرستان ، کمک حال مردم این مناطق هم باشید تا مبادا به واسطه این سنگ اندازی ها سرشان بی کلاه ماند؟
عالیجنابان ! هیچ کس منکر این نیست که شهرستان گرمی یکی از محرومترین و کم برخوردارترین مناطق استان و کشور می باشد و این امر همدلی مردم و مسئولان را می طلبد نه سنگ اندازی و کارشکنی و ایجاد تفرقه را که یکی از آفت های توسعه می باشد.
همه مردم ایران حتی در دورترین نقاط این سرزمین حق دارند سهمشان از منابع و ذخایر کشور برای توسعه و بهره مندی در موطنشان صرف شود تا بتوانند از آسایش و امکانات حداقلی برخوردار شوند !
موفق و موید باشید
وهاب سلیمی از اهالی روستای زیوه
با سلام با توجه به رسالتتان خواهشمندم عینا منتشر کنید.
با تشکر از آزادلو

نظر شما چیست؟

۱ نظر

  1. محمد گفت:

    حرف حق، شنیدن داره واسه اونایی که گوش شنوا دارن. شهرستان گرمی =از مرز آذربایجان در منطقه موران تا زاویه سنگ در انگوت،نه فقط شهر گرمی

    Thumb up 0 Thumb down 0

نوشته های جدید