آب استان صاحب نداشت تا اینکه…
آب استان صاحب نداشت تا اینکه…
آب استان از همان روزی که اردبیل استان شد فراز و نشیب های زیادی را سپری کرده و اکنون نیز پس از 27 سال استان شدن اردبیل، همچنان روزهای مهم و البته سختی را سپری می کند.

موقعیت استان اردبیل به لحاظ توپوگرافی و قرارگیری کوه ها و رودخانه های فراوان در آن، اردبیل را به یکی از نقاط استراتژیک آبی در سطح کشور تبدیل کرده است. موقعیتی که اکثر استان ها در حسرت آن هستند و به واسطه همین نعمت، شرایط بی نظیری به لحاظ کشاورزی نیز دارد.

گذر شاه رود ارس از شمال استان، رود قزل اوزن از جنوب استان و رودهای دیگر از میان استان و البته ده ها رودخانه فصلی اهمیت آب اردبیل را بیشتر نمایان می سازد. اما مشکلی که این استان در سالیان گذشته با آن دست و پنجه نرم می کرد، عدم جلوگیری از خروج آن بود که به واسطه سدهای احداث شده و یا در حال احداث نوید آینده ای مطلوب از آب را در این استان می دهد.

اما بخش غم انگیز داستان آب استان بر می گردد به حق آبه اردبیل از رودها و وضعیت نامطلوب احداث سد و البته شرایط اسفناک پایاب سدهای استان است. اتفاقات زیادی در طول سال های متمادی احداث سدها و همچنین پایاب های اجرا شده و در حال اجرا افتاده که همگی عوامل مهمی در تأخیز زمان به بار نشستن برنامه ریزی های انجام شده است.

سد عمارت که عملیات اجرایی آن از سال ۱۳۸۶ آغاز شد همچنان بعد از ۱۳ سال عملیات احداث به پایان نرسیده، سد سبلان آبگیری شده و پس از ۱۴ سال پایاب آن تکمیل نشده است ، سد تازه کند به دست رئیس جمهور آبگیری شد اما آبی پشت سد نیست، اجرای کامل پایاب خداآفرین سال هاست به پایان نرسیده و موردهای مشابه دیگر…

در کنار این ها حق آبه اردبیل از رود ارس و رود قزل اوزن موضوعی بوده که در طول سال ها مورد مناقشه مسئولان ارشد این استان با استان های همجوار بوده است. حق آبه ای که در زمان استانداری خدابخش و مدیرعاملی نجفیان بر آب استان، مشخص نشد چگونه و چه زمانی از دست اردبیل و اردبیلی ها خارج شد.

 دوران حضور مجید خدابخش بر مسند مدیریت عالی استان حداقل در حوزه آب به هیچ وجه خوش یمن نبود و اگر اکنون میبینیم آب ارس به دشت های تبریز می رسد و امثالهم، همگی از کوتاهی هایی آن زمان است. با وجود اینکه مجوز اختصاص آب ارس به تبریز در روزهای پایانی دولت احمدی نژاد با فشار دست های پشت پرده تبریزی صادر شد، اما خدابخش و مسئولان وقت هیچ واکنشی به آن نشان ندادند.

به جرأت می توان کفت شمال استان اردبیل به واسطه وجود رود ارس نفس می کشد و اگر حقابه استان از آن کسر شود، ضربه مهلکی به اقتصاد استان وارد خواهد آمد. علی ایهاالحال تا سال گذشته حضور سلیمانزاده در آب استان که خود مجری پروژه های آب در تبریز است، در رأس مدیریتی مجموعه آب استان قرار داشت که خود این موضوع داستان تلخ دراز داشته و خارج از حوصله این متن است.

همین بس که در زمان اتمام ماموریت سلیمان زاده از اردبیل سایت تابناک اردبیل نوشت: گفته می شود اصغر سلیمان زاده در جریان انتقال حقابه استان اردبیل از رودخانه ارس به آذربایجان شرقی نقش اساسی ایفا کرده و به زعم عموم، دین خود را در قامت مدیرعاملی شرکت آب منطقه ای اردبیل به استان خود(آذربایجان شرقی) ادا کرد و به همین سبب نزد مردم استان بالاخص مغان،خاطره ناخوشایندی از خود بر جای گذاشت.

همه این ها دست در دست هم داده اند تا نگذارند اردبیل روی خوش از منابع آبی خودش را ببیند. اما آبان سال گذشته با انتصاب عباس جنگی مرنی از فرزندان توانمند استان اردبیل و یکی از چهره های ملی آب بر کرسی مدیریت آب استان، شرایط تغییر کرد و ورق به نفع اردبیل برگشت.

وی از همان روزهای نخست نابسامانی های آب استان را رصد و در صورت لزوم جابجایی هایی به نفع استان اردبیل انجام داد. فی الواقع می توان گفت آب استان صاحب نداشت تا اینکه عباس جنگی متولد روستای مرنی شهرستان نمین آمد تا نگذارد حقوق اردبیلی ها از دست برود. امید است مسئولان استانی و بخصوص استاندار و نمایندگان ساعی از ایده های وی برای نجات آب استان حمایت کنند.

علی قاسمیان

  • نویسنده : علی قاسمیان